İLKAV’ın “Ramazan ve Kur’an Paneli” (VİDEO)
İlmî ve Kültürel Araştırmalar Vakfı (İLKAV) dönemin son panelini vakıf konferans salonunda gerçekleştirdi. “Kur’an Toplumunda Ramazan’ın Anlamı ve İhyâsı” konulu panel ilgi ile takip edildi. Panelin konuşmacıları Rıdvan Dinçer, Şükrü Hüseyinoğlu ve Ahmet Turgut Ulucak idi.
Yorumlar (2)
ES. Panele katılan bu güzel kardeşlerimizden Allah (cc) razı olsun. Gerçekten çok istifade ettiğimi söyleyebilirim. Emeklerine bereket, ağızlarına sağlık diliyorum. Rabbim (cc) ecellerini uzun, ecirlerini bol eylesin inşaAllah, AMİİİN.. AEO.ES
RIDVAN DİNÇER
Ramazan emri inmeden önce Ramazan diye bir tanım yok. Risalet öncesi oruç tutuluyor fakat Ramazan ismi kullanılmıyordu. Oruç Hicrî 2. yılda farz kılındıktan sonra Ramazan diye bir kavramdan bahsedebiliriz.
Ramazan’da inen Kur’an insanlığın vahye ihtiyaç duyduğu bir dönemde insanlığı vahiy ile şereflendiriyor. Oruç ile ilgili âyetler inerken vahiy bize ibadette öncelik kavramını da öğretiyor. Nitekim Resûlullah (s.a.v) savaşa giderlerken iftar ediyordu.
A. TURGUT ULUCAK
Allah ayetleri vahyeder, kulları arasından birini elçi/rasul seçer, o rasul de bize bu vahyi öğretir. Bize ibadeti öğreten Resûlullah’tır (s.a.v).
Her düzen kendi kutsallarını belirler, kendi kutsalları vardır. Bizim kutsallarımızı ise ancak Allah belirler. Bir şeye kutsallık veren yalnızca Allah’tır.
ŞÜKRÜ HÜSEYİNOĞLU
Hayatı Allah için yaşamak ve Allah’ın ölçülerini yeryüzünde hâkim kılma çabası demek olan kulluk bütünlüğüyle irtibatının koparılmasıyla İslâm’ın diriltici, inşa edici bu ibadetleri maalesef ritüelleştirilmiş, hayattan bağı koparılan hâkim değil mahkûm eylemler haline getirilmiştir.
Kur’an’la, namazla, zekât-infakla, dâvet çalışmalarıyla, itikâfla bu ayı hem fert olarak Rabbimize yakınlaşma, hem de toplumsal açıdan dayanışma ve İslam’ın yeryüzüne hâkim kılınması mücadelesini yükseltme noktasında bir fırsata dönüştürmeliyiz.
Arapların İslâmiyet’in ortaya çıktığı zamanda kullandıkları ay isimleri şunlardır: muharrem (saferülevvel), safer (saferüssâni), rebîülevvel, rebîülâhir, cemâziyelevvel, cemâziyelâhir, receb, şaban, ramazan, şevvâl, zilkade, zilhicce. Bu isimlerin Kilâb b. Mürre b. Ka’b b. Lu’eyy b. Gâlib b. Kureyş zamanında kullanılmaya başlandığı rivayet edilmektedir.(Felekî Mahmud Paşa, Netâyicü’l-Efham fi Takvimi’l-Arab Kable’l- İslâm, Mısır 1305,45; Cevad Ali, VIII, 458)
