Derdi Olanın Dergisi Olur, Peki Ya Dergi Fuarının Müşterisi?
Öncelikle şunu belirtmiş olalım ki başlıktaki müşteri kelimesi ticari mânâda kullanılmış değildir. “Mârifet iltifata tâbidir, müştrerisiz meta zâyidir” sözünde olduğu gibi, herhangi bir hususta gösterilmesi beklenen, dahası icap eden ilgi-alakayı ifade etmeyi amaçlamaktadır.
Bu meyanda, Müddessir sûresi ilk iki ayetten mülhem “Derdi olanın dergisi olur” da diyebiliriz. Zira kalkıp inzar etmek, uyarmak da öncelikli İslami yükümlülüklerdendir.
Rahmetli Ercümend Özkan’ın şayet bir derdi olmasaydı bugün İktibas Dergisi de olmazdı. “Dert adama söyletir”, hem söyletir hem de dergi çıkarttırır! İyi ki dertli insanlar, iyi ki dergiler var.
Cemil Meriç’in “tefekkürün kaleleri” olarak nitelediği dergiler, herhangi bir düşünce ve dâvânın hem iç öğretim-eğitim aracı, hem dışa dönük dâvet aracı, hem de birikimlerini kalıcı hale getirdiği bir arşiv aracıdır.
Kısacası dergi bir mekteptir, dergi bir harekettir, dergi dâvettir, dergi bir ailedir, bir yöneliş bir sığınak bir atılımdır. Hâsılı dergi, hakikaten çok mühim bir araçtır.
