Unutulmayan Güzel
Hayatının son demlerine kadar tüm yoksulluklara ve baskılara rağmen Rabbinin yolunda yürürken aramızdan ansızın göçen ağabeyim MUHAMMED GÜZEL’e…
UNUTULMAYAN GÜZEL
Hava puslu kaldırımlar boş
Güneş bu sabah farklı doğuyor Urfa’ya,
Enes mahzun, İsra üzgün, Leyla sessiz,
Var bu işte burukluk ama ne?
Ağlama karanfil beni de ağlatma ...
Ölüm, karanfili de ağlatmıştı.
Urfa’yı ağlatmıştı, yüreği sevda dolu insan,
Çilesini tamamlamıştı Eyyüpce...
Elveda demişti sessizce bize.
Ve bir çınar daha göçmüştü dar-ül bekaya,
Rahatlıklar yurduna...
Bir çıra karanlıklar yok olsun diye,
Yandırmıştı kendini.
Tutuşmuştu meşale söndürmeye ne hacet.
Ve baş koymuştu,
Ve baş olmuştu dirençsiz güvercinlere,
Germişti kanatlarını güvercinler ölmesin diye,
Sermişti azığını dünyevileşenler utansın diye,
Ey güzel insan!
Ey güzeli menzil eyleyip yürüyen insan,
Köleler özgürlük bağışlayamaz demiştin...
“Zalimler için yaşasın cehennem yaşasın” sözünü unutmayacağız...
Arayacağız seni en güzel ortamlarda.
Ama sen inşallah baki süren güzel ortamlarda,
Yeni dostlarınla paylaşacaksın yüreğini.
Ey güzel insan!
Unutmayacağız unutturmayacağız seni.
Yoluna gönül vererek bıraktığın sancağı alıp,
Daha yüksek burçlara dikeceğiz.
Yollarda nemrudî ateşler olsa da,
İbrahimler olacağız.
Züleyhalar çıksa da karşımıza,
Yusuf olup tertemiz çıkacağız meydanlara,
Ey dost sen üzülme yolda kalmayacağız.
Yolu terk edenlerden hiç olmayacağız.
Yenilgiyi, korkuyu ve acizliği,
İmanımızla Ali İmran/139 dusturuyla yeneceğiz.
Yetiştireceğiz Şühedaları, İsraları, Merveleri, Leylaları, Enesleri...
Ve çocukların ümmetin çocukları olacak.
Sahip çıkacağız emanetine,
Ve anacağız seni her oturumumuzda.
Rahleye ilişince gözlerimiz,
O tatlı kızmalarını hatırlayacağız.
Sen tekrar aramızda olacaksın.
Yeni bir umut olup,
Zifiri karanlıkları aydınlatacaksın...
Güzel insan!
Sen şimdi güzellikler diyarında rahat uyu.
Sen üzülme, üzenler üzülecektir senin pak gidişine.
Ve yenilgi ilmek ilmek yenilecek.
Ve yarınlar güzellerin olacak.
Ve yarınlarda nice GÜZEL’ler yetişecektir.(Mehmed Maksut)
Yorumlar (3)
bu güzel şiirinizden dolayı teşekkürler...
ey ölüm! ey bu dünya hayatını öbür ikizine bağlayan göbek bağı!iyi ki varsın ey ölüm!senin olmadığın bir dünyada yaşamak istemezdim .düşünsene ey ölüm;farzı muhal sen ölmüşsün,insan öülümsüzleşmiş.ne olurdu şu dünyanın hali?kim tutardı insanoğlunu?ne frenlerdi insan oğlununun ihtirasını? şair ne güzel söylüyor;ölüm güzel şey:budur perde ardından haber...hiç güzel olmasaydı ölürmüydü peygamber?...evet maksutçum rahmetlinin emeği üzerimizde çok.sahi bizler ölümü niçin bu kadar uzak görürüz?sevilenlerin ölümü bize ölümün niçin habercisi olmaz?neden günün 24 saat’ini ölümün sınayıcısı olarak görmeyiz.gündüzü dünya hayatı,yatağı kabir,geceyi ölüm gibi görmeyiz?aşağıya alacağım yazıyı(m islamoğlu)özlü sözlerinden alıntıyla bitirmek istiyorum:ölüm konuşunca herkes susar. kaç kere öldünüz ki, ölüme suizan ediyorsunuz?hayatla barışık olan ölümle de barışık olur;zira ölüm hayatın öteki yüzüdür. ey insan:ölünce ne olmayı düşünüyorsunuz? anlamsız bir hayat yaşamaktansa,anlamlı bir ölüm bin kat müreccehtır. çift dünyalılar için ölüm bir yok oluş değil belkide bir yürüyüştür.... elveda sevgili dost, elveda yetim şuhedanın, isranın, mervenin,leylanın,enesin,sevğili babaları. elveda hülyanın biricik eşi.elveda urfalıların biricik dostu...
biz ancak hocanın vasiyetini kaldırarak borcumuzu yerine getirebiliriz
selamu aleykum mersinede selam
