Rüzgârlarla hasbihal
Kalem kalbin sesidir bilirsin. Acının bembeyaz sayfadaki şahididir. Mektupların ve mahkumların yüreğine tercümandır. Ey rüzgar! Kalem kırılınca kalp sessiz kalır. Kalbin sessiz kalması ölümü haber verir. Kalem ile kelam etmek istiyorum ve birkaç sual edip seni fazlaca meşgul etmeden ayrılmak istiyorum.
Ey gönlümün en derin ufuklarına hüznü taşıyan rüzgar! Bugün içimdeki tüm yalnızlıgımı, suskunlugumu, derdimi seninle paylaşmak istiyorum. Kabul buyur bu dertli insanın acı dolu randevusunu. Kabul buyur sevgi kapısında kovulan, gönül bahçesinde taşlanan, aşkın ateşinde çarmıha gerilen bu garip yolcunun arzuhalini. Ölüm anındaki son istekler red olunmaz bilirsin ey rüzgar!
Ey rüzgar!
Sen ki şarktan garba her gün binlerce acıyı bağrında taşırsın. Topragın binlerce sevdiğimizi bagrında taşıdıgı gibi sen de binlerce matemli duyguyu ölüm senfonisi eşliğinde taşırsın uzaklara. Yorgun gecelerde mehtabı seyreden ve yıldızlarla dam başlarında konuşan kimsesiz bir kimsenin yüregiyle bugün seninle sevdanın dilini kullanarak konuşmak istiyorum. Sen yılların sevdalarını taşıyansın. Ben yılların yanlızlıgın yüreginde yaşıyanım. Gel bugün herkesin uykuda oldugu bir demde kaçak bir çay demleyerek acılarımızı yudumlayalım. Hava soguk olsa da gel ey rüzgar yüregimdeki ateş ısıtacaktır bizi.
Ey rüzgar!
Gel kalemi kırık, sayfaları yırtık, yüreği parelenmiş, derdini sazına söyletememiş bir şaire eşlik et bugün. Bugün yüregimi kalem, acılarımı kagıt, agıtları mı ezgi yapıp sunacagım sana. Senin gelişin papatyaların baharda açtıgı gibi açaçaktır hazana dönen tarumar olmuş gönül bahçemi. Bir nebze umud doğacaktır karanlık koridorlardan.
Ey rüzgar!
Kalem kalbin sesidir bilirsin. Acının bembeyaz sayfadaki şahididir. Mektupların ve mahkumların yüreğine tercümandır. Ey rüzgar! Kalem kırılınca kalp sessiz kalır. Kalbin sessiz kalması ölümü haber verir. Kalem ile kelam etmek istiyorum ve birkaç sual edip seni fazlaca meşgul etmeden ayrılmak istiyorum.
Ey rüzgar!
Söyle kimin acısı benimki kadar derin. Kimdir her gece mehtaba bakarak yıldızlarla hasbihal eden. Yalnızlıgına gözyaşlarını şahit kılıp aglayan. Kimdir inançını umudunuyla besleyip yorgun ve sessiz yolcular gibi yek başına karanlıgın zifiri karanlıgında güneşe dogru yol alan. Kimdir papatyalar solmasın, üşümesin, aglamasın diye solan, üşüyen ve aglayan. Kimdir gözlerden yaşlar dinsin diye dinlenmeden savaşan. Kimdir cananı can belleyen. Gözyaşını gönül aşı eyleyen.
Ey rüzgar!
İbrahim'in ateşe atıldığı diyardan sessizce bir çığlık atıyorum. Yüreklerimiz yangın yeri. Ey rüzgar hep yangın var yüreğimizde. Yanan İbrahim. Yanan şair ve şiirim. Yanan kalem ve kağıdım. Yanan yürek ve gönlüm. Yanan yanlızlık ve sessizliğim. Yanan insanlığımızdır ey rüzgar, yanan insanlığımızdır.
Hep yandım ey rüzgar, hep yandım!(Mehmed Maksut / İslam ve Hayat)
Yorumlar (12)
degerli yazar ve şair kardeşimizin deneme tadındaki bu çalışmasını yürekten okudum. gerçekten çok çok içten yazılmış bir yazı. müslüman duyarlılıgıyla tanıdıgımız genç yazar agabeylerimizden bu tür edebi yazıları okumamız bizi memnun etmektedir.
mehmet maksut abiyi yaklaşık iki aydır takip ediyorum. özellikle bende çok boyutlu bir kişilik izlenimi bıraktı ki çagımız müslümanlarının yakalaması gereken en önemli vasıfların bunlar olması gerektiğini düşünüyorum.yazılarıyla, davetiyle, araştırmalarıyla, kitap tanıtımlarıyla, şiirleriyle ve şimdide deneme yazılarıyla okudugum bu abimi bizler takdir ediyoruz. umarım rabbimizde takdir edecektir.
"Ey rüzgar!
Söyle kimin acısı benimki kadar derin. Kimdir her gece mehtaba bakarak yıldızlarla hasbihal eden. Yalnızlıgına gözyaşlarını şahit kılıp aglayan. Kimdir inançını umudunuyla besleyip yorgun ve sessiz yolcular gibi yek başına karanlıgın zifiri karanlıgında güneşe dogru yol alan. Kimdir papatyalar solmasın, üşümesin, aglamasın diye solan, üşüyen ve aglayan. Kimdir gözlerden yaşlar dinsin diye dinlenmeden savaşan. Kimdir cananı can belleyen. Gözyaşını gönül aşı eyleyen."
yukarıdaki tüm soruların cevabını ötelerde arama çünkü sordugun sorularda sen varsın. tüm sorular seni cevaplamaktadır. deneme ve şiirlerinize daha da agırlık verip islami çamiadaki bu eksikliği bir nebze olsun kapabilirseniz iyi olur. yolunuz hakkariye düşerse bekleriz abim.
Seni soruyorlar
Öldü mü diyeyim yoksa dönecek mi ?
İkiside imkansız değil mi ?
Çünkü biliyorum; Asla geri dönmezsin !
Ve biliyorsun
Sen benim için asla ölmezsin
sizden size alıntı.
kardeşim bence böyle güzel çalışmalarınızı bireysel paylaşmayın. herkesin ulaşabildigi edebiyat dergi ve sitelerine gönderin eminim oralarda oldukça önemli bir yere geleceksiniz.
abi bu ne güzellik ya çok süper inşallah devamı her zaman gelir
aziz dawa arkadaşım. İnan bu çalışmanızı gözlerimdeki yaşlar eşliginde okudum. Okurken mısralar adeta yüregime serzenişte bulunuyordu. Öyle içten bir duyguyla yazmışsın ki kelimeler lal oluyor anlatmaya...
Birde kardeşim bu rüzgar neyin benzetmesi veya beklenen rüzgar kim veya nedir diye sorsam.
ismi mechul kardeşime
rüzgarlarla hasbihal adlı deneme yazımızdan bu kadar etkilenmeniz bizim için önemlidir. lakin gözlerinizdeki yaşların akması bizi derinden üzmüştür. neyseki biz dost ve davadaşız. demek ki ikimizin gözleri aynı duyguya gebe. ve her iki göz gönülde yaşanılanları gözlerle bir iki damla olarak dışarı akıtıyor. gözlerimize gözyaşlarımızı akıtabilme duygularını veren rabbime hamdolsun.
aziz kardeşim sorunuzun cevabını maalesef veremeyecegiz. mazur görünüz olur mu?
soguk bir kış gününde sizlere sıcaklıgı bagrında barındıran selam ve saygılarımı sunuyorum... aziz dawa arkadaşın
suyun rüzgarın ve topragın sesine kulak veren yüreklerden dökülen bu güzide mısraları ancak yüregini kardeşliğe mahkum etmiş yürekler yazabilir. toprak, su, rüzgar ve hava hissedebilenler için aslında en iyi dosttur. işte bu çalışmada mehmet kardeşim bu dostlugu çok iyi yakalamış.
yakubun yusufa duydugu hasretle sizleri selamlıyorum. mehmet kardeş desem yakup musun yusuf musun? veya her ikisi. evet her ikisisin? bir yanında yakubun hasreti, çilesi ve metaneti varken diger yandan yusufun iffeti, gayreti, samimiyeti var.
yanlız bir yusuf gibi yakışıklı degilsin!!!
sevgili abim.rüzgarın adeta yüreğimize nakşetti.rabbimden dileğim bu rüzgarın tüm ümmetin yüreğini bir nebzede olsa okşamasıdır.bu rüzgarın yüreklere işlemiş şeytani duyguları savurması dileğiyle.nasılki sıcak yaz günlerinde esen bir rüzgar bizleri serinletir senin rüzgarında bizim yüreğimizi serinletti.
ey hasretle bağrı yanık şair
eğer bir insan hasret çekiyorsa
birşeylerin özlemini duyuyorsa
ve bağrı yanıksa
bana göre insanı rahatlatan iki şey vardır
bunlar sessizlik ve rüzgarla hasbihaldir
allah sizden razı olsun dayıcım gerçekten çok güzel yazmışsınız.ALLAHın rahmeti ve bereketi üzerinize olsun vesselam
dayısını dualarında yalnız bırakmayan degerli yegenim Adile ve kardeşim Ahmet sizleri rabbim, kendi yolunda her daim yürüyenlerden kılsın ve sizleri aziz islam davasının öncüleri olma şerefiyle şereflendirsin. yorumlarınız bayram şekeri gibi tatlı geldi bilesiniz küçük kardeşlerim
insan işte... her zaman aynı dili konuşuyor... bazıları ise tercüman oluyor... RAHMAN RAZI OLSUN
DEĞERLİ ÜSTADIM ŞİİRİNİ OKURKEN ÇOK FARKLI YERLERE GİTTİM BİR İSA BİR MUSA BİR MUHAMMED(AS)GELDİ YÜREĞİME. YÜREKLERİ YANIK DERTLİ BİR ŞEKİLDE HASBİHAL EDERLER RÜZGARLA HAYATLA YAŞAMLA, ÖLÜMLE .
MÜSLÜMANLIĞIN SUSKUNLUĞU VAR GÖZLER ÖNÜNE NERDE MUHAMMEDİLER NERDE DERTLENENLER NERDE ENSAR NERDE MUHACİR NERDE SÖYLEYİN BU DAVANIN YÜKLENİCİLERİ...
gün gelir devran döner
biter zindanlardaki yalnızlıgımız
dinmese yüregimizde acılarımız
hayat tüm gerçekleriyle bir gün bitecek
