İplerden Kopuş
Allah’ın ipinden kopmuş her birey “Siz de artık bizim gibisiniz” dedirtiyor, beşere susayan ve ağzı sulanan bu yangın dünyaya!
Uzak diyarlarına sürgündük hayatlarımızın.
Her ne kadar, içinde olduğumuzu söylüyor ve anlamlandırmaya çalışıyorsak da, dışa itilmişlik ve savrulmuşluklarımızın bir nefsi müdafaasıydı, bu garip haykırışlarımız.
Her nedense, “Ben de sizin gibiyim” diye içimizi dürten bir söylemle karışmak istiyorduk yeniden; eğreti dünya düzenleri içine.
Varoluşumuzla verilen haklarımızı, haksızlıklarla eriten ve bitirenlerin ellerinde arıyorduk.
Ve aslında, bize yabancı bir hayatın içinde yer alabilmenin muhasebesini yapıyorduk riyakârca; yaradılışımıza uygun bir hayatı yapılandırmayı ütopyadan sayarak.
Nerede olmak istediğimizden emin olmayan kararsızlıklar içindeydik. Ve bu kararsız bilinmezliklerin gittikçe artan o bilindik ağırlıklarıyla eziklikler yaşıyorduk. Bu ağırlıklar, bizi ya herkes gibi olmaya itiyordu; ya da herkesi değiştirebilecek gücümüzü eziyordu günbegün.
“Böyle hayatın içine!” diye isyanlar mı yaşıyorduk, yoksa “Böyle hayatın içine girebilirim galiba.” diye ihtimaller mi taşıyorduk bilmiyorum.
“Hayat garip bir safsata. Deh! diye giden bu dünyayı durduramayacaksak, biz de onlardan olup, uysak mı acaba dünyanın akışına!” diyen bir yanımız çürüyor Yaradanın karşısında.
Çürümüş yanlarımızla kokuşmuş, dünyalar yaratıp dönüp duruyoruz bakalım oradan oraya.
Bundan böyle, fark edilmemiş tercihsel tedirginliklerimiz, fark edilir bir yola giriyor sefillik boyutunda.
Allah’ın ipinden kopmuş her birey “Siz de artık bizim gibisiniz” dedirtiyor, beşere susayan ve ağzı sulanan bu yangın dünyaya!
Yorumlar 2
Arzucuğum bu aralar yazilarini takip ediyorum. Gercekten hakki verilmis yazilar oldugunu cok iyi biliyorum.Bundan dolayida seni tebrik ediyorum arkadasim.Rabbim azmini artirsin.Bu yaziyi okudugumda icim acidi once,sonra tekrar tekrar okudum ve gercekten ne oldugumuzu bildigimiz zaman nerede oldugumuzun cokda hayatimizi kisitlamasina musade etmemesine gayret gostermeliyiz.Allahin ipine bagli kaldiktan sonra azginlasmis, her aninda icine cekmeye calisan bu dunyanin neresinde olursaniz olun mucadele devam edecektir.Yeter ki bunun farkinda olarak vahyi hayatimiza yansitmak gerek diye dusunuyorum.Gercekten guzel tespitler.Kalemine yuregine saglik arkadasim.selam ve dua ile...
Biz Müslümanlar hep birlikte Allah’ın ipine yani ( Vahyine ) sımsıkı sarılmalı ve bu yolda olan kardeşlerle sımsıkı saflar birliktelikler oluşturmalıyız. ''Hayra çağıran , ma’rufu emredip münkeri engelleyen bir topluluk olun.İşte kurtulanlar onlardır." 3/104
İçinde yaşamış olduğumuz hayat ayaklarımızı kaydırıp bizleri de kuşatmaya, kopmalara çok müsait ve bunlara bahanelerde rahatlıkla üretilebiliyor. İşte burada Müslümanların birliktelikleri büyük bir önem arzediyor. Allah bizleri böyle beraberliklerden mahrum etmesin. Yazınızdan dolayı Allah razı olsun.