İzmir’in Yiğidi
Kadere bak, taktire bak! Ne çok sok severdi oraları. 80‘li yıllarda cenk etmişti kâfir Rus’lara karşı oralarda. İyi bilirdi coğrafyayı ve insanlarını Afganistan’ın. Birlikte gittiği kimi dostları şehid olmuş, mezarları orada kalmış, yaralı gazi olarak dönmüştü kendisi. Fırsat bulduğu her zaman gider ziyaret ederdi, cihad ettiği arkadaşlarının mezarlarını. Döndüğü zaman da paylaşırdı anılarını.
Henüz hiç bir ayrıntı yok. Yabancı ajansları ve el-Cezire'yi takip eden arkadaşlardan da iyi haberler yok. Uçağın 3800 metre yükseklikte Hindikuş dağ silsilesinde Kabil'e 100 km uzaklıkta bir tepeye çarptığı, infilak ettiği haberleri geliyor. Afganistan, ah ki ah, imkansızlıklar ülkesi, garipler yurdu. Teçhizat yok, helikopter yok! Arayanlar katırlarla arayışa geçtiler ama aşılması zor engeller var!
Afganistan yolculuğuna çıkacağı son gün birlikteydik İzmir'de. İzmir'in ikinci Bahaddin'i ile birlikte epey sohbet ettikti. O akşam İstanbul'a gidecek, oradan da Afganistan'a uçacaklardı, diğer İHH'lı yoldaşı ile birlikte.
Bu iki Bahaddin'ler 70'lerin kuşağıdır. Takılmıştım onlara; burada başka Bahaddinler yok, kalmadı sizlerden artık. Nesliniz tükendi. Kendinize mukayyet olun, ne olur bizleri üzecek işlere kalkışmayın, dedimdi! Hey Rabbim, 80'lerde devlet işlerine bulaşmayan, pis ilişkilerden uzak duran, vicdanlarını kirletmeyen, elleri tertemiz kalan iki güzel insandı bunlar. El emekleri ile geçinen, nâmerde muhtaç olmayan iki yiğitten birinin akıbeti meçhul, şimdi!
İzmir'den gönlü geniş, eli açık bir tanıdığı vaad etmiş yetimhanenin kuruluş giderlerini. Sıra arsasını bulmaya gelmişti Afganistan'a kurulacak savaş yetimlerinin bakım ve iaşe yurdu için. Aramış oraları, bulmuştu arsa verecek birisini. Onun için gideceğim diyordu Yıldız olan Bahaddin'imiz.
Bir hafta içinde dönerim, yaz mevsiminde de inşaatı bitiririz inşaallah diyordu. Öyle mutluydu ki, anlatılması zor, çok zor. Yetimlerimiz diyordu, bizim yetimlerimiz! Allah böyle imkanlar verir de biz boş mu dururuz! Ben bilirim ki çoğu masraflarını kendi cebinden karşılardı o, gücü yettiğince!
Kadere bak, taktire bak! Ne çok sok severdi oraları. 80'li yıllarda cenk etmişti kâfir Rus'lara karşı oralarda. İyi bilirdi coğrafyayı ve insanlarını Afganistan'ın. Birlikte gittiği kimi dostları şehid olmuş, mezarları orada kalmış, yaralı gazi olarak dönmüştü kendisi. Fırsat bulduğu her zaman gider ziyaret ederdi, cihad ettiği arkadaşlarının mezarlarını. Döndüğü zaman da paylaşırdı anılarını.
Savaş var oralarda, kirli ve pis bir işgal ve katliam. Ne gariptir ki eski tanıdıklarının bir kısmı da şimdi ABD'nin yanında yer almıştı. Ne olur ne olmazdı, mevsim iyi değil, ortalık karışıktı. Bu sefer gitme, yaşlandın artık, sağlığın da elvermiyor, diyerek takılmıştım! Hafifçe tebessüm ettiydi, gideceğim diyordu! Ben de biliyordum gideceğini, konu Afganistan oldu mu duramazdı. Ne çok anıları vardı oralarda!
Akıbetini bilmiyorum arkadaşım, bu gün ikinci gün ve hala bir haber yok sizlerden... Bana başka bir yazı yazdırmasın Allah'ım senle ilgili. Gönlüm yaslı, gözlerim hüzünlü. Tüm dostların gibi. Özletme bizleri, biz İzmir'li Müslümanları. Şu an duadan başka bir şey gelmiyor elimizden, aciziz.
Dün akşam senin kurduğun dernekteydik, tüm sevenlerin oradaydı. Herkeste hüzünlü ve meraklı bir bekleyiş, çoğunlukla da gözü yaşlı arkadaşların oradaydık. Tam da arzuladığın gibi bir birlik havası vardı, keşke görseydin! Lakin bu defaki toplantıda coşku değil hüzün doluyduk. Yapılacak bir şeyi paylaşmak için değil, senin gıyabında senin için toplanmıştık.
Bunu mu istedin bizden ey sevgili Yıldız? Senden gelecek her habere hazırlandık gibi ama bir umudumuz var hala... Yitirmeyeceğiz ve bekleyeceğiz.
Her şeye gücü yeten Rabbimizden niyaz ediyoruz, bizleri sevindirecek bir haber gelir mi ola?
Yorumlar 12
“Yol”da olmak ve “yol”da ölmek ne güzel. Müsterih ol Hüseyin ağabey, Afganistan’dan gelecek haber ne olursa olsun güzel haber olacaktır inşaallah. Ne mutlu “Biz Alah’a aidiz ve O’na döneceğzi” şuuruyla yaşayıp şahitlik üzere son nefesini verenlere.
huseyn abi öyle duygulu yazmışsınki inan aynı duyguyu yaşadım .hani sen yola revan olmak derdinya işte yola revan olan iki örnek Rabbimiz kardeşlerimizi salihlerden kılsın esenlik yurduyla nasiplendirsin inşallah
selam ve dua ile
Allah yar ve yardımcıları olsun.Tüm dostlarına ailesine sabırlar versin.Bizlerde çok üzüldük, Allah inşallah sevdiklerine bağışlar iyi bir haber gelir.Yolu Allahın yolu inşallah her iki sebeptede kaybetmeyecek.Rabbim mükafatlarını verecektir.
Allah teala yar yardımcıları olsun inşallah.İnşallah kendilerinden en kısa sürede iyi haber alınır.Haberlerden takip ettiğim kadarıyla ikiside mücahit abilerimizden.Onların bu dünyada en iyisi yaptıklarına inanıyorum.
inna lillahi ve inna ileyhi raciûn....
ve(Allah yolunda ölenlere/öldürülenlere ölü demeyiniz....)emrince biz asıl kendimize gayıkalım ve birbirimize, tüm camiaya ve özellikle de aile efradına sabrı cemiller dileyelim...
Özelde İzmirin,genelde bütün ümmetin yiğidine selam olsun.“Allah’tan geldik Allah’a döneceğiz.”
Mü’minlerden öyle erkek-adamlar vardır ki- Allah ile yaptıkları ahide sadakat gösterdiler; böylece onlardan kimi adağını gerçekleştirdi, kimi beklemektedir. Onlar hiçbir değiştirme ile (sözlerini) değiştirmediler. (Ahzab Suresi, 23)
imam hatip lisesinde sınıf arkaşıydık.Benden iki yaş küçüktün.1980 sonrası abimiz olmuştun.Daha geçen aylar Almanyadan İMHAD VE İZYADA telefonlar edip,arkadaşlar nasıllar diye hatırımızı sık sık soruyordun.Gazze için İzmirdeydin.Hergün imhadda beraber çay içer,doyumsuz sohbetlerini dinlerdik.Bir hafta geçti seni çok özledik abi...
Yaşarken müslümanca örneklik göstermek ne güzel..O örneklikler üzerinde yaşarken ölmek bir başka güzel..Her ölüm bir derstir aslında,bir ibrettir.O yüzden diyorum ki:Henüz yaşarken ilişkilerimizi “keşke” ler üzerine inşa etmesek;yok yere kırmasak birbirimizi,üzmesek.Eleştirilerimizi merhamet çerçevesince yapsak,ayrılıkları tetiklemesek..Birlikteliklerimizi ayrıştırmak için değil de kaynaştırmak için çaba göstersek..Anlam karmaşası nedeniyle,farklı “gibi” gelen düşüncelerde ortak noktaları şefkatle hedef alsak,yapıcı olsak..
Ve sonra takdir-i ilahi gereği aramızdan ayrılanlar için “keşke” psikozunu yaşamasak;hani diyorum,acaba diyorum,çok zor mu diyorum,yapılamaz mı diyorum..Rabbimiz kendi yolunda gidenleri rahmetiyle kuşatacağına söz vermiş bir kere;iyi ki Rabbimiz var..
Hüseyin kardeşim;hakkı teslim etmişsin,sana da hakkını teslim edelim vesselam
Bahaddin abinin kaybından dolayı üzüntümü bütün müslüman insanlar ile paylaşmak istedim.
Kendisine Allah’tan rahmet diler geride bıraktığı aile fertlerine ve tüm dostlarına sabır ve baş sağlığı dilerim.
Hüseyin Alan abiye de kaybettiği bu değerli dostundan dolayı üzüntülerimi iletmek isterim. Allah’ın selamı üzerinize olsun.
rabbim cennetinin en güzellerinde bu kardeşlerimizi agırlasın ve sevenlerine sabır versin...
Allah rahmet etsin.muhabbetinizi bilirim ağabey.başımız sağolsun.
BAHATİN ABİ TÜRKİYENİN YİĞİDİ.
BİR YILDIZ KAYDI ADI GİBİ .
ÖLÜMÜDE YAŞAMI GİBİ OLDU ,DUASI KABÜL OLDU, AFGAN DAGLARINA KÜL OLUP SAVRULDU.
DOSTALRINDAN, KARDEŞLERİNDEN KOPMADI, ONLARIN BAGRINA DAG OLDU.
MAKAMI CENNET OLSUN.