Kifayetsiz Bir Şiir
Bir İslam ki deva gibi yutturdular bize Ağrılı akşamlardan çıkmak için gündüze Umudun ihyasıyla avunduk da bir süre, Ah!
Bir İslam ki deva gibi yutturdular bize
Ağrılı akşamlardan çıkmak için gündüze
Umudun ihyasıyla avunduk da bir süre,
Ah! okuyunca üç-beş dua birkaç da sûre
Alim zannettik kendimizi, yahut mücteba.
Verdiğimiz fetvalarla ters düştük kitaba.
Tükeniyor hak, İslam git gide içten içe;
Helak olacak bu millet acıklı bir hîçe.
Böyle bir ahvalin dur denmezse gidişine,
Temelsiz çıkılacak bir neslin vay haline..!
Kör düğümü çözemedikse de bir heyecan,
Rahmani yöntemi buldu artık bu can inan!
Eylemsiz bir tebliğ İslam’da ne işe mana?!
Davasız bir eylem sanki çocuksuz bir ana,
En başında olmazsa bilgi olmaz ki dava...
Bir şey var ki onu getiremez isen tava,
Bu olanların hepsi oksijensiz bir hava...
Yorumlar 2
Şiir Maaşallah güzel olmuş ama sonu bilmece gibi. "Bir şey var ki onu getiremez isen tava,
Bu olanların hepsi oksijensiz bir hava...“ da ne demek? ”Bir şey" dediğiniz, O şeyde ne? Lütfen açıklar mısınız?
evet biraz çocukluk yaptığım doğrudur bu şiirde :) ve o şeyi şiirin içine saklamıştım. Ancak söyleyeyim Şiirin son beş mısrasının (son mısra hariç) Baş harflerine koydum o bir şeyi.